W czym mogę Cię wesprzeć?
Konsultacje dla rodziców nastolatków
Drzwi do pokoju coraz częściej zamknięte. Na pytania słyszysz „nic” albo „nie wiem”. Widzisz, że coś się dzieje, ale nie wiesz, co.
Próbujesz rozmawiać. Czasem kończy się kłótnią, czasem ciszą. I zostajesz z pytaniem, czy to jeszcze zwykłe dojrzewanie, czy już powód do niepokoju.
Jak to wygląda na co dzień?
Każda rodzina przeżywa to inaczej. Rodzice nastolatków często opowiadają o podobnych sytuacjach:
- dziecko, które było otwarte, teraz odpowiada półsłówkami,
- oceny lecą w dół albo szkoła przestała mieć znaczenie,
- większość dnia mija przy telefonie lub komputerze,
- wybuchy złości pojawiają się z powodu drobiazgów,
- dziecko wycofało się ze znajomych albo zmieniło towarzystwo,
- czujesz, że cokolwiek powiesz, będzie źle.
Do tego dochodzi zmęczenie i poczucie winy. Pytanie „co zrobiłem/am nie tak?” potrafi wracać wieczorami.
Po co rodzicowi taka rozmowa?
Konsultacja dla rodzica to spotkanie, na które przychodzisz sam lub sama. Bez dziecka.
Rozmawiamy o tym, co konkretnie Cię niepokoi i co jest dla Ciebie ważne w relacji z dzieckiem. Przyglądamy się też temu, co już próbowałeś/aś i co choć trochę zadziałało.
Nawet jeśli wydaje się, że nic nie działa, zwykle są momenty, kiedy jest odrobinę łatwiej. Sprawdzamy, co się wtedy dzieje.
Z tego szukamy małego kroku, który jest możliwy teraz. W Twoim domu, z Twoim dzieckiem, w Waszej sytuacji.
Czasem wystarczy jedno lub kilka spotkań, żeby zobaczyć sytuację z innego miejsca i wiedzieć, co dalej.
Doświadczenie w pracy z młodzieżą i rodzicami nastolatków zdobywałem między innymi w Fundacji Praesterno w Lublinie. Ta praca pomogła mi lepiej rozumieć niepewność rodzica, który widzi, że z dzieckiem dzieje się coś trudnego, ale nie wie jeszcze, jak o tym rozmawiać i jaki kolejny krok może być pomocny.
A jeśli to nastolatek potrzebuje rozmowy?
Pracuję również indywidualnie z młodzieżą od 15. roku życia. Nastolatek ma na spotkaniach przestrzeń na własne tematy i własne tempo, a zasady udziału rodzica oraz poufności wyjaśniam przed rozpoczęciem konsultacji.
Sprawdź, jak wyglądają konsultacje psychologiczne dla młodzieży →
Kiedy warto porozmawiać?
Warto rozważyć konsultację, jeśli:
- niepokój o dziecko towarzyszy Ci od tygodni i nie słabnie,
- rozmowy w domu kończą się kłótnią albo milczeniem,
- zauważasz wyraźną zmianę w jedzeniu, śnie lub kontaktach z ludźmi,
- dziecko coraz częściej się wycofuje albo reaguje wybuchami złości,
- szkoła sygnalizuje problemy, których wcześniej nie było,
- czujesz, że sytuacja Cię przerasta i potrzebujesz to z kimś uporządkować.
Nie musisz mieć pewności, że „to już ten moment”. Wątpliwości też są dobrym tematem na pierwszą rozmowę.
Ważne dla bezpieczeństwa
Jeśli u dziecka pojawiają się objawy z ciała, takie jak silne bóle, omdlenia, nagła utrata wagi albo inne niepokojące zmiany, pierwszym krokiem powinna być konsultacja z lekarzem.
Jeśli dziecko mówi o odebraniu sobie życia, krzywdzi się albo jego zachowanie nagle i mocno się zmieniło, nie czekaj na wolny termin u psychologa. Skontaktuj się z izbą przyjęć szpitala psychiatrycznego dla dzieci i młodzieży, jedź na SOR albo zadzwoń pod numer 112.
Dzieci i młodzież mogą też skorzystać z telefonu zaufania 116 111. Jest bezpłatny i działa całą dobę.
Jeśli to Ty jako rodzic potrzebujesz wsparcia emocjonalnego lub rozmowy w trudnej sytuacji wychowawczej, możesz bezpłatnie i anonimowo zadzwonić pod numer 116 123 albo skorzystać z czatu na 116sos.pl. Pomoc jest dostępna całodobowo.
Pierwszy krok
Czasem pierwszy krok to powiedzieć: „Martwię się o moje dziecko i nie wiem, co dalej”.