Kiedy warto iść do psychologa?
Od kilku tygodni gorzej śpisz i łatwiej tracisz cierpliwość. Albo coraz częściej rezygnujesz ze spotkań, bo brakuje Ci na nie siły. Bliscy pytają, co się dzieje, a Tobie trudno to wyjaśnić.
Pojawia się myśl: „Może warto z kimś porozmawiać?”. A zaraz po niej wątpliwość: „Czy mój problem jest wystarczająco poważny?”.
Nie musisz być w kryzysie
Do psychologa można zgłosić się z trudnością, która wraca, z ważną decyzją albo z potrzebą lepszego zrozumienia swoich reakcji. Nie trzeba czekać, aż codzienne obowiązki staną się niemożliwe do wykonania.
Na spotkanie możesz przyjść bez diagnozy i gotowego opisu problemu. Możemy zacząć od tego, co Cię niepokoi, i wspólnie przyjrzeć się, jakiej pomocy potrzebujesz.
Z czym ludzie do mnie przychodzą?
Powody konsultacji można opisać zwykłymi słowami, na przykład:
- „Czuję, że stoję w miejscu i nie wiem, jak ruszyć dalej”.
- „W moim związku ciągle kłócimy się o te same rzeczy”.
- „Nie wiem, czy zmienić pracę, czy dać sobie jeszcze czas”.
- „Wątpię w siebie i przez to wycofuję się z rzeczy, na których mi zależy”.
- „Po rozstaniu albo stracie trudno mi się pozbierać„.
To przykłady różnych sytuacji, z którymi można przyjść na rozmowę. O ich znaczeniu mówi przede wszystkim to, jak wpływają na Twoje życie.
Kiedy lepiej nie zwlekać?
Warto poszukać wsparcia, gdy trudności nasilają się, utrzymują przez dłuższy czas albo zaczynają przeszkadzać w pracy, nauce czy relacjach. Powodem do konsultacji może być też poczucie, że dotychczasowe sposoby radzenia sobie przestały pomagać.
Utrzymujący się smutek, wycofywanie się z kontaktów czy utrata zainteresowania tym, co wcześniej cieszyło, zasługują na uwagę. Takie objawy mogą mieć różne przyczyny; samo ich rozpoznanie u siebie nie wystarcza do postawienia diagnozy. Warto omówić je ze specjalistą, a przy wyraźnym pogorszeniu samopoczucia również z lekarzem rodzinnym lub psychiatrą. Nie trzeba czekać określonej liczby tygodni, żeby poprosić o pomoc. O objawach wymagających uwagi pisze też serwis Pacjent.gov.pl.
Gdy pomoc jest potrzebna od razu
Jeśli pojawiają się myśli samobójcze, poszukaj pilnej pomocy i powiedz o tym zaufanej osobie. Gdy obawiasz się, że możesz zrobić sobie krzywdę, lub istnieje bezpośrednie zagrożenie życia, dzwoń pod 112 albo zgłoś się na SOR. Nie czekaj na termin zwykłej konsultacji.
W kryzysie możesz również skorzystać z bezpłatnych, całodobowych telefonów wsparcia: 116 123 dla dorosłych oraz 116 111 dla dzieci i młodzieży.
„Może poradzę sobie bez pomocy?”
Rozmowa z kimś bliskim, odpoczynek czy zmniejszenie liczby obowiązków mogą pomóc w trudniejszym okresie. Warto korzystać z tego, co przynosi Ci ulgę.
Jeśli jednak mimo tych prób trudność wraca albo coraz więcej kosztuje Cię utrzymanie codziennego rytmu, konsultacja może pomóc zrozumieć, czego jeszcze potrzebujesz. Korzystanie ze wsparcia można łączyć z własnymi sposobami radzenia sobie.
Jak wygląda pierwsza wizyta?
Pierwsza konsultacja trwa 50 minut. Opowiadasz, z czym przychodzisz, swoimi słowami. Zadaję pytania o Twoją sytuację, o to, co jest teraz najtrudniejsze i co chcesz zmienić. Możesz też zapytać o sposób pracy i powiedzieć o swoich obawach dotyczących spotkania.
Pracuję w podejściu TSR. Przyglądamy się temu, co już Ci pomaga i co możesz wykorzystać w swojej sytuacji. Jest też miejsce na rozmowę o przeszłości, jeśli ma dla Ciebie znaczenie. Czasem udaje się ustalić działanie do wypróbowania między spotkaniami, a czasem potrzeba więcej czasu na zrozumienie trudności.
Na tej podstawie omawiamy możliwe dalsze kroki. Moja oferta obejmuje konsultacje i wsparcie psychologiczne. Jeśli potrzebna będzie psychoterapia, diagnostyka lub opieka psychiatryczna, porozmawiamy o kontakcie z odpowiednim specjalistą. Pierwsza wizyta nie zobowiązuje Cię do określonej liczby spotkań.
Jeśli zastanawiasz się nad konsultacją
Możesz przyjść także z wątpliwościami co do samego korzystania z pomocy. Nie musisz mieć wcześniej ustalonego celu rozmowy.
Przyjmuję osoby dorosłe i młodzież od 15. roku życia, stacjonarnie w Lublinie przy ul. Bartosza Głowackiego 35 oraz online.
O podejściu TSR: polskie opracowanie PSTTSR „Czym jest TSR?”.