W czym mogę Cię wesprzeć?
Konsultacje dla rodziców nastolatków
Drzwi do pokoju coraz częściej zamknięte. Na pytania słyszysz „nic” albo „nie wiem”. Widzisz, że coś się dzieje, ale nie wiesz, co.
Próbujesz rozmawiać. Czasem kończy się kłótnią, czasem ciszą. I zostajesz z pytaniem, czy to jeszcze zwykłe dojrzewanie, czy już powód do niepokoju.
Jak to wygląda na co dzień?
Każda rodzina przeżywa to inaczej. Rodzice nastolatków często opowiadają o podobnych sytuacjach:
- dziecko, które było otwarte, teraz odpowiada półsłówkami,
- oceny lecą w dół albo szkoła przestała mieć znaczenie,
- większość dnia mija przy telefonie lub komputerze,
- wybuchy złości pojawiają się z powodu drobiazgów,
- dziecko wycofało się ze znajomych albo zmieniło towarzystwo,
- czujesz, że cokolwiek powiesz, będzie źle.
Do tego dochodzi zmęczenie i poczucie winy. Pytanie „co zrobiłem/am nie tak?” potrafi wracać wieczorami.
Po co rodzicowi taka rozmowa?
Konsultacja dla rodzica to spotkanie, na które przychodzisz sam lub sama. Bez dziecka.
Rozmawiamy o tym, co konkretnie Cię niepokoi i co jest dla Ciebie ważne w relacji z dzieckiem. Przyglądamy się też temu, co już próbowałeś/aś i co choć trochę zadziałało.
Nawet jeśli wydaje się, że nic nie działa, zwykle są momenty, kiedy jest odrobinę łatwiej. Sprawdzamy, co się wtedy dzieje.
Z tego szukamy małego kroku, który jest możliwy teraz. W Twoim domu, z Twoim dzieckiem, w Waszej sytuacji.
Czasem wystarczy jedno lub kilka spotkań, żeby zobaczyć sytuację z innego miejsca i wiedzieć, co dalej.
A jeśli to nastolatek potrzebuje rozmowy?
Pracuję również indywidualnie z młodzieżą od 15. roku życia.
Spotkania z osobą niepełnoletnią odbywają się za zgodą rodzica lub opiekuna. Zwykle zaczynamy od rozmowy z rodzicem, żeby ustalić, czego dotyczy sytuacja i jak najlepiej zacząć.
Nastolatek ma na spotkaniach przestrzeń na własne tematy i własne tempo. Rozmawiamy o tym, co jest dla niego ważne, a nie tylko o tym, co niepokoi dorosłych.
Doświadczenie w pracy z młodzieżą i rodzicami nastolatków zdobywałem m.in. w Fundacji Praesterno w Lublinie. Prowadziłem tam spotkania indywidualne, rozwojowe grupy wsparcia oraz rozmowy z rodzicami.
W pracy z nastolatkiem ważna jest poufność. Rodzic nie dostaje relacji z każdego zdania wypowiedzianego na spotkaniu. Wyjątkiem są sytuacje związane z bezpieczeństwem dziecka. Wtedy informuję rodzica lub opiekuna.
Kiedy warto porozmawiać?
Pracuję również indywidualnie z młodzieżą od 15. roku życia.
Spotkania z osobą niepełnoletnią od
Warto rozważyć konsultację, jeśli:
- niepokój o dziecko towarzyszy Ci od tygodni i nie słabnie,
- rozmowy w domu kończą się kłótnią albo milczeniem,
- zauważasz wyraźną zmianę w jedzeniu, śnie lub kontaktach z ludźmi,
- dziecko coraz częściej się wycofuje albo reaguje wybuchami złości,
- szkoła sygnalizuje problemy, których wcześniej nie było,
- czujesz, że sytuacja Cię przerasta i potrzebujesz to z kimś uporządkować.
Nie musisz mieć pewności, że „to już ten moment”. Wątpliwości też są dobrym tematem na pierwszą rozmowę.
bywają się za zgodą rodzica lub opiekuna. Zwykle zaczynamy od rozmowy z rodzicem, żeby ustalić, czego dotyczy sytuacja i jak najlepiej zacząć.
Nastolatek ma na spotkaniach przestrzeń na własne tematy i własne tempo. Rozmawiamy o tym, co jest dla niego ważne, a nie tylko o tym, co niepokoi dorosłych.
Doświadczenie w pracy z młodzieżą i rodzicami nastolatków zdobywałem m.in. w Fundacji Praesterno w Lublinie. Prowadziłem tam spotkania indywidualne, rozwojowe grupy wsparcia oraz rozmowy z rodzicami.
W pracy z nastolatkiem ważna jest poufność. Rodzic nie dostaje relacji z każdego zdania wypowiedzianego na spotkaniu. Wyjątkiem są sytuacje związane z bezpieczeństwem dziecka. Wtedy informuję rodzica lub opiekuna.
Ważne dla bezpieczeństwa
Jeśli u dziecka pojawiają się objawy z ciała, takie jak silne bóle, omdlenia, nagła utrata wagi albo inne niepokojące zmiany, pierwszym krokiem powinna być konsultacja z lekarzem.
Jeśli dziecko mówi o odebraniu sobie życia, krzywdzi się albo jego zachowanie nagle i mocno się zmieniło, nie czekaj na wolny termin u psychologa. Skontaktuj się z izbą przyjęć szpitala psychiatrycznego dla dzieci i młodzieży, jedź na SOR albo zadzwoń pod numer 112.
Dzieci i młodzież mogą też skorzystać z telefonu zaufania 116 111. Jest bezpłatny i działa całą dobę.
Ważne dla bezpieczeństwa
Jeśli u dziecka pojawiają się objawy z ciała, takie jak silne bóle, omdlenia, nagła utrata wagi albo inne niepokojące zmiany, pierwszym krokiem powinna być konsultacja z lekarzem.
Jeśli dziecko mówi o odebraniu sobie życia, krzywdzi się albo jego zachowanie nagle i mocno się zmieniło, nie czekaj na wolny termin u psychologa. Skontaktuj się z izbą przyjęć szpitala psychiatrycznego dla dzieci i młodzieży, jedź na SOR albo zadzwoń pod numer 112.
Dzieci i młodzież mogą też skorzystać z telefonu zaufania 116 111. Jest bezpłatny i działa całą dobę.
Pierwszy krok
Czasem pierwszy krok to powiedzieć: „Martwię się o moje dziecko i nie wiem, co dalej”.